De dag dat alles anders werd
‘Dit boek is het verhaal van mijn vader die als eenzaam kind opgroeit in een arm kunstenaarsgezin in het Rotterdam van de jaren 40 en 50. En het verhaal van een volwassene die de kracht vindt om de heftige, gewelddadige patronen in zijn familielijn te doorbreken. Het is ook een getuigenis van mijn eigen ervaring met de rouw en de prachtige cadeaus die zijn ongeneselijke ziekte ons beiden brengt.‘
De grote wens
Dit zijn mijn vader Adri Gootjes en ik. Hij is ongeneeslijk ziek en heeft een grote wens: een boek over zijn bewogen leven. Ik help hem zijn levensverhaal in een boekvorm te gieten.
De basis zijn zijn eigen verhalen, onze gesprekken en de feitelijke gebeurtenis-sen in chronologische volgorde vanaf het moment dat hij voor het eerst prostaat-kanker kreeg; van begin 2023 tot nu.
Het wordt een persoonlijk boek, dicht op onze huid, zoals bij ons past. Daarom gaat het ook over mijn eigen observaties van en ervaringen met zijn aangekondigde sterven.
En over de verrassende veranderingen die ik bij hem zag gebeuren.
Help je ons met het mogelijk maken van deze wens?
Bestel nu een boek voor jezelf en voor iemand die je dit gunt. Van de netto winst gaat 25% naar KIKA.
Bestel jouw exemplaar uiterlijk woensdag 3 juni 2026. Dan hopen we voldoende boeken te hebben verkocht en gaan we drukken.
We danken je met heel ons hart.
Liefs,
Adri en Nathasja
Een stuk uit het boek:
‘Ons katholieke gezin groeide per jaar met één kind. Uiteindelijk zijn mijn ouders uitgekomen op het aantal van negen stuks. Ik ben nummer vier. Boven mij broer Theo(dorus), daarna mijn zus Fia (Sophia), en mijn broer Piet (Petrus). Onder mij zusjes en broertjes Ploni (Apolonia), Rina (Catharina), Kees (Cornelis), Agnes en Jan (Johannes).
Wij groeiden op in een kunstenaarsgezin in een arme buurt in Rotterdam Tuindorp Vreewijk. Mijn vader was kunstschilder, beeldhouwer, speelde verschillende muziekinstrumenten. Alcoholist. Ik noem hem de man die mij gemaakt heeft.
Ons leven werd gekenmerkt door grote armoede. En zwijgen, verzwijgen en agressie, kindermishandeling, zowel geestelijk als lichamelijk.
Ik was degene die altijd ter verantwoording werd geroepen als er in de ogen van mijn vader iets stuk was gegaan. En de schuld van alles wat er in zijn ogen fout aan ons was. Een voorbeeld: we hadden nieuwe eetkamerstoelen. Na een paar weken zat er in de bekleding van één van de stoelen een lusje. Wij kinderen werden op een rijtje gezet. Mijn vader schreeuwde: ‘Wie heeft dat gedaan?’ We wisten van niets, maar ik werd uit de rij gehaald. Ik kreeg de schuld en de klappen.
Mijn moeder was de huissloof en was dag en nacht bezig met de verzorging van haar negen kinderen. Ik was degene die de boodschappen moest doen en allerhande karweien moest opknappen.
Ik was een kind van acht jaar, dat uit bedelen werd gestuurd. Ik werd verantwoordelijk gesteld voor het voeden van ons gezin, althans zo voelt het.‘
Een liefdevol document voor jou en je familie. En voor jou persoonlijk alvast een stap in de rouwverwerking die gaat komen.
Wat een prachtig cadeau aan je vader en wat een mooi proces om dat samen te doen! En daarnaast is het een prachtig tijdsbeeld van hoe de mensen toen in Rotterdam leefden.
Ik heb boek gelezen en het leest goed weg. Mooi geschreven en mooie verhalen!