De dag dat alles anders werd
‘Een boek over mijn vaders leven. Het verhaal van een eenzaam kind dat als volwassene de kracht vindt om de heftige, gewelddadige patronen in zijn familielijn te doorbreken. Een getuigenis van de prachtige cadeaus die zijn ongeneselijke ziekte ons beiden brengt en mijn eigen ervaring met de rouw.’
De grote wens
Dit zijn mijn vader Adri Gootjes en ik. Hij is ongeneeslijk ziek en heeft een grote wens: een boek over zijn bewogen leven. Ik help hem zijn levensverhaal in een boekvorm te gieten.
De basis zijn zijn eigen verhalen, onze gesprekken en de feitelijke gebeurtenis-sen in chronologische volgorde vanaf het moment dat hij voor het eerst prostaat-kanker kreeg; van begin 2023 tot nu.
Het wordt een persoonlijk boek, dicht op onze huid, zoals bij ons past. Daarom gaat het ook over mijn eigen observaties van en ervaringen met zijn aangekondigde sterven.
En over de verrassende veranderingen die ik bij hem zag gebeuren.
Help je ons met het mogelijk maken van deze wens?
Bestel nu een boek voor jezelf en voor iemand die je dit gunt. Van de netto winst gaat 25% naar KIKA.
Bestel voor 31 mei 2026. Dan hopen we voldoende boeken te hebben verkocht en gaan we drukken.
We danken je met heel ons hart.
Liefs,
Adri en Nathasja
Een stuk uit het boek:
‘Ons katholieke gezin groeide per jaar met één kind. Uiteindelijk zijn mijn ouders uitgekomen op het aantal van negen stuks. Ik ben nummer vier. Boven mij broer Theo(dorus), daarna mijn zus Fia (Sophia), en mijn broer Piet (Petrus). Onder mij zusjes en broertjes Ploni (Apolonia), Rina (Catharina), Kees (Cornelis), Agnes en Jan (Johannes).
Wij groeiden op in een kunstenaarsgezin. Mijn vader was kunstschilder, beeldhouwer, speelde verschillende muziekinstrumenten. Alcoholist. Ik noem hem de man die mij gemaakt heeft.
Het gezin werd gekenmerkt door grote armoede. En zwijgen, verzwijgen en agressie, kindermishandeling, zowel geestelijk als lichamelijk.
Ik was degene die altijd ter verantwoording werd geroepen als er in zijn ogen iets stuk was gegaan. En de schuld van alles wat er in zijn ogen fout aan ons was.
Mijn moeder was de huissloof en was dag en nacht bezig met de verzorging van haar negen kinderen. Maar ik was degene die de boodschappen moest doen en allerhande karweien moest opknappen.
Wij woonden in een buurt waar eigenlijk alleen maar arme mensen woonden.
Ik was een kind van acht jaar, dat verantwoordelijk werd gesteld voor het voeden van ons gezin, althans zo voelt het.’
Een liefdevol document voor jou en je familie. En voor jou persoonlijk alvast een stap in de rouwverwerking die gaat komen.
Wat een prachtig cadeau aan je vader en wat een mooi proces om dat samen te doen! En daarnaast is het een prachtig tijdsbeeld van hoe de mensen toen in Rotterdam leefden.
Ik heb boek gelezen en het leest goed weg. Mooi geschreven en mooie verhalen!